O, Latin Amerika’nın bir muz cumhuriyeti misaline enfes bir uygunluk arzeder. Mütemadiyen genç, bakımlı ve kudretle donanımlı görünmek için, şık kıyafetler giyiyor. Muhalifleri kendisi tarafından pervasızca ablukaya alınıyor, kendi televizyon kanallarında alaya alınıyorlar. Açılan yarım düzine davalardan dolayı mahkemeye çıkıyor. Bilançolarda usulsüzlük, kara kasalar ve rüşvet ile suçlanıyor. Fakat sözkonusu olan, romanda adı geçen bir figür degil, evet bahsedilen şahıs, Avrupa Birliğinin en önemli ülkelerinden olan İtalya’nın başbakanı Silvio Berlusconi.
Avrupa Topluluğunun kurucu ülkelerinden birisi olan İtalya’nın önemli olması itibarıyla, kapalı kapılar arkasında, oradaki siyasi durum hakkında feryadu figan ediliyor.
Büyük protestolar ya da boykota çağrılardan, Avusturya’da ırkçı sağ parti FPÖ iktidara geldiğinde cereyan ettiği gibi, İtalya’da sakınılıyor. Muhtemelen Avrupa’nın politikacıları günün birinde Berlusconi iktidardan düşerse bu İtalyan hakkında negatif konuşacakla. Tıpkı üçüncü dünya ülkelerinin iktidarlarına yaptıkları gibi. Onlara, rejimleri döneminde itibar gösterilir, yönetimi kaybedincede sıcak patates gibi elden bırakılır.
Berlusconi kısa bir dönemden beri sadece bir başbakan değil , aynı zamanda Ekonomi ve Maliye bakanı. Bu vazife ve fonksiyonu içerisinde kendisi tarafından hayata geçirilen medya reformu sayesinde , devlet televizyonu olan RAİ’nin de şefi. İtalya’daki özel TV-kanallarına uzun zamandan beri hakimdi zaten. Roma’daki gözlemciler, Kreml-televizyonundan bahsetmeye başladılar. Düşünce çeşitliliği ile artık bunun hiç bir alakası kalmamış.
Bu İtalyan skandalı bir Avrupa skandalıdır. İtalyan demokrasisinin bağımsız hukukcular için ‘psikolojik sorunları olan akli dengesi yerinde olmayan kişiler’ diyen bir adam tarafından altının oyulmasına karşı hiç kimse ayağa kalkmıyor..