İstanbul’ u seyrettim yüksekçe bir tepeden
Yüzyıllar önceki fetih geldi aklıma birden

O günün heyecanı canlandı hislerimde
Ansızın vurgun yedim Boğaziçi’nde

Gözlerim ararken uzun bir minare
Takıldım medeniyetin yerleşmiş düzensizliğine

Utandım fethin şanlı müjdecilerinden
Dalları kırık ağaç oldum, kaçarken bu şehirden

Minareler boynunu bükmüşken Sinan gibi
Kelepçe oldu ellerime Ayasofya’nın zincirleri

Emaneti görüp gelmiştim yüz sürmeye
Gördüm ki, o da hapsedilmiş bir müzeye

Acayip insanlar türemiş İslam beldesinde
Haysiyetleri, satılmış mal gibi bu viranede

Kanım dondu, asrın tortusu birikti yüreğimde
Akamadım küçük bir çay gibi at sürülen denize

Utandım, sıkıldım, ağladım bir duvar dibinde
Tükendim, bittim bu makamda Eski İstanbul diye!