hıçkırıklarım inkılapları andırıyor
buzullar
ülkesinde yanmış yüreğim
kanım çöller
kadar kuru
bir kış
soludum ki
avuçlarımı
donduran zindeliğimi
zemherisinde
yitirdim
derim
üçlemler hazanında
bin yıla
veda türküsü seninkisi nupelda
yani en katı
eylül
yani hiç
şüphesiz uçurum
ve yani
kurtlar sofrasında kuzu
masallar
ülkesi bu diyarın
öğreteceği
çok şeyi var nupelda
hayat
ruhumun
inkilaplarına eş
ya da
hıçkırıklarımın doğurduğu inkılap
sancısı
yoğrulmuşçasına sancı dünyamın
peyderpey
sarardı yeşilleri lalezarlarımın
bir heyula
ülkesi ki nupelda
sokaklar mum
ışığı ile aydınlatılmakta
ve
yağmur
öncesi sessizlikler ruhumu
dağlamakta
nupelda
bakışlarını
çevir bu taraf
lam elifler
yıpratmış seni
nun
bakışlarına muhtaç
ayn
okyanuslarına
daldır mim
kazanını
çevir/çevirt
ve üfle
izzetini
arayan
şu kuru
yaprağa
yitik düşler
- aralık 2003
