Murat Kirişçi
 

Yalnızım
Şu garip, şu kara viranede
Dökülürken üzerime soğuk esintiler
Kendisine doğru koştuğum bir dost
Donuk bakışlarda beklediğim
Bir dost ki
O ufukta bir çizgi
Ben ise forsaların çektiği bir gemi
Sevmekle üzülmek arasında
Nerede o ulaşacağım…

Bir kuvvet sanki ruhumu donatan
Titremelerle dondururken yalnızlık…
Her yanımdan keder sızıyor
Dağların beyaz tepeleri gibiyim.
Camları tırmalarken ince bir yağmur
Uçsuz bucaksız sahralar gibiyim.
Bitmez tükenmez azgın ihtiraslı nefeslerimde
Gelecekten haber veren bir kahin gibiyim.
Ve heyecanla düşünüyorum
Nasıl bir dost o beklediğim…

Bekliyorum kuş cıvıltılarıyla
Hazin söz perdesinin arkasından
Yıldızların minik parıltısında
Ay gibi parlak güzelliğini
Ve sesler ötelerden yükselirken
Sokak lambalarının ışığında
Güneşi hissettiren
Anlıyorum ki
Yalnızım yine

Ve sormaya başlıyorum kendi kendime
Dünden mi taşındı
Bugüne bu yalnızlık
Yoksa yarına giden
Bir gizem mi diye….