Sıkılan acımasızca kuşunlar
Delinmiş göğüsler, parçalanmış cesetler
Tertemiz bir akşam sofrasında
Kana bulanmış nimetler
Feryatlar, feryatlar...

Çok geç artık
Renk renk ışıldayan hayatta
Yaşamak yok artık
Teslim olmak bitti
Zaman içindeki akışa
Yenildin artık
Bizim yaprak dökümü günlerimizde
Kevsere doğru süzüldün artık

Hapsolmuşken yılların acısına
Olmadık bir anda
Yakalandın bir mermi yarasına
Saadetin baharında yürüdün
Bir ideal uğruna

Yetim bıraktın bizi
Bir kuşun kanat seslerinde
Uzaklaştın
Serin bir rüzgar gibi
Ve şimdi ey şehid
Uzaklardan, çok uzaklardan
Sonsuzluğa hitap eden
Büyüleyici sesin duyulur gibi.