Geldiler
İbrişim kementlerle boğdular acılarını,
Bilinmez nerede gizliydiler
Deniz en yumuşak sularıyla sardı onları
Sular çektiler içlerine kaynaklardan
Çocukları yokladılar
Evlerin gözlerini kapattılar
Kuşlar gökyüzüne çekilmişti geri geldiler
Dağlar geri geri çekildiler
Birden yemişlendi ağaçlar
Geldiler ve mermerleri boğdular
Benim bir vakitler tutukluyken
Kalbimi suların basması bundandır.
Vakit bir yağmur vaktiydi
Yorgun askerlerle geldiler
Sessiz ve sakindiler
Ellerinde ikindiler.

Belleğimin kuyusundan çıkardığım ne varsa
Güneş ve çırılçıplak düşünce
Ve öldürülmüş anılar
Önüme serpildiler.

Unutma
Sen gene de
Kalbimin barınağındasın
Orada kırmızı güller arasında
Beyaz bir gül vardır
İşte sen o'sun
Sen beni kollayan uçurumsun

* bütün şiirler, birinci basım, hece yay., aralık 2002, s.87.