Ne gözyaşları döktüm
Umutsuz sevdalarım
Vefasız Leyla'larım
Geçip giden aşklarım için
Ama bir damla gözyaşı Dökmedim!..
Ağlayan çocuk gördüğümde
Bombalar altında öldüğünde
Sinekler dolaşırken cansız bedeninde
Mazlumlar inlerken zalimin zulmünde
Bir deri bir kemikleri seyrettiğimde
Dilendirilirken acımasızların elinde
Yatarlarken köprülerin gölgesinde
Karnını doyururlarken çöplüklerde
Vallahi de dökmedim
Billahi de dökmedim
Acılar üzerime gelmediğinde
Sevdiklerimi alıp götürmediğinde
Sevdalarım kalbimi sökmediğinde
"Bir damla gözyaşı dökmedim"
Suçum bu mu?
Yargım bu mu?
İnsanlığın öldüğü yerde
"Böyle gelmiş, Böyle gider"
Denilen devirde!..
Vallahi de dökmedim,
Billahi de dökmedim.
Yalanın/yalancının yaşadığı yerde,
İnsanın/insanlığın öldürüldüğü yerde...
İnsanlık aramak niye?

* kaynak: Ufuklardaki Ben, Mehmet Çoban, Ankara, eylül 2006.
Not: Sayın Mehmet Çoban'ı yeni çıkan "Ufuklardaki Ben" isimli şiir kitabı dolayısıyla tebrik ediyor, gelecek yeni çalışmaları için başarılar diliyoruz.