Irak'ın Samarra kentindeki Şiilerce kutsal bilinen mekanlara yapılan saldırılar üzerine başlayan çatışmaları, ülkeyi bölecek bir Şii-Sünni çatışmasının işaretleri olarak değerlendirmek yerine, Amerika'nın, Şiilerin lehine bozulma emareleri gösteren Irak denkleminde dengelerin bozulmaması için giriştiği bir operasyonla bağlantılı görmek daha doğru görünüyor. Zira medyanın da bir süredir dillendirdiği gibi, Amerika'nın, 2003 Operasyonu'ndan bu yana takip ettiği politika, Kürtleri ve (zımnen) Şiileri kollama ve eski düzenin uzantısı olarak görülen Sünnileri dışlama esasına dayalıydı. Ancak, şimdi, plan doğrultusunda kurulması istenen düzenin bir biçimde 'oturduğu'nu gören Amerika, 'çizilen sınır'ın dışına çıkma niyeti taşıyabilecek Şii unsurlara bu 'sınırları' hatırlatmaya çalışıyor. Aslında bu, Amerika'nın daha önce de Kürtler için uyguladığı politikaydı. Zira Kürtler de, operasyon sırasında Amerika'yı açıktan desteklemiş oldukları için, geçici hükümetin kurulma aşamasında, Washington'u ziyaret etmişler ve 'bağımsızlık' taleplerini dile getirmişlerdi. Fakat Amerika, o zaman da, Kürtler'e 'sınırları'nı hatırlatmış ve bu talebin kabul edilemeyeceğini bildirmişti. Kürtlere, sadece, savaş sırasında gösterdikleri 'yararlılık'tan dolayı, pastadan verilecek payda biraz artış yapılacağı sözü verilmişti. Ve Amerika bunu yaptı. Kürtler, hem geçici hükümette nüfus oranlarına göre daha fazla temsil edildiler hem de Cumhurbaşkanlığı onlara verildi. Ancak Kürtler için olabilecek olanın en iyisi bundan ibaretti. Daha fazlasını her istediklerinde, Amerika, onlara 'sınırları' hatırlattı. Şiiler ise, operasyon sırasında, Saddam rejimi devrilsin diye, Amerika'ya zımnen destek verdiler. Açık destek vermedikleri için de, temsil noktasında kısmen kayıpları oldu. Fakat Amerika şunu iyi bilmekteydi ki, Irak'ta yeni bir düzen kurulacaksa, bu, öyle veya böyle, Şii-ağırlıklı bir yapıya sahip olacaktı. Nitekim seçimler yapıldığında da, nüfusun yaklaşık %65'ini temsil eden Şiiler, çoğunluğu ele geçirdiler. Fakat, bu denge, öylesine hassas bir zemin üzerine kurulmalıydı ki, Şiilerin tek başına hükümet kurmasına da izin verilmemeliydi. Çünkü Şiileri de dengede tutacak ve onlara da 'sınırları'nı hatırlatacak 'güvenlik mekanizmaları' tesis edilmeliydi. İşte şu son birkaç ay içerisinde Amerika'nın takip ettiği politikada, Şiiler'e bu sınırların hatırlatılması noktasında bazı işaretler alındı. Bu nedenle de Amerika'nın yavaş yavaş Sünnileri destekler bir tutum aldığına dair medyada haberler çıkmaya başladı. İşte bu 'yeni' tutumun ardında, Şiiler'e Amerika'nın 'kırmızı çizgileri'ne dikkat etmeleri uyarısı vardır. Bu nedenle, çıkan çatışmalar ne kadar büyük olursa olsun, mesele, asla bir Şii-Sünni çatışması olarak görülmemelidir. Bunu ne Amerika, ne Şiiler ne de Sünniler istemez, istememektedirler. Zaten Şii ve Sünni grupları temsilcileri de, açıkça bu çatışmaların meşruiyeti olmadığını beyan etmişler, hatta Mukteda Es-Sadr "Müslüman kanı döken bizden değildir" diyerek, bu hadiseleri onaylamadıklarını ilan etmiştir. Amerika'nın da, bu hadiselerin Şii-Sünni çatışmasına dönüşmesinde aslen bir çıkarı yoktur. Çünkü bölgede tesis edilmeye çalışılan 'düzen'in belki de en büyük dinamitleyicisi, çatışmaların Şii-Sünni kavgasına dönüşmesidir ki, düzen kurmaya çalışan Amerika'nın böyle bir şeyi istemesi düşünülemez. Belki akla, Amerika'nın, Irak'tan çekilmeyi düşündüğü ve (tıpkı zamanında İngilizlerin Pakistan-Hindistan, Türkiye-Yunanistan gibi ülkelerde yaptığı gibi) geride bu tür ihtilaflar bırakıp çekilmek istediği düşüncesi gelebilir. Ancak bu da şu anki konjonktür itibarıyla isabetli değildir. Çünkü BOP Projesi'ni ilan etmiş olan Amerika'nın şu an itibarıyla Irak'tan çekilmeyi gündemine almadığı bilinmektedir. Dolayısıyla, bu çatışmalar, öyle anlaşılıyor ki çıkartıcısı kim olursa olsun, Şiiler'e mesaj verme ve 'sınırlarını hatırlatma 'amacı taşımaktadır.