Yan yollar ana caddeye çıkarır beni
Yabancısı olduğum bir şehirde
İlk defa keşfederim kaldırımları
Şafak vaktindeki bakir görüntüleri
Perdeler yeni yeni aralanırken
Işığı ben buldum sizden önce
Diyerek sevinirim

Enerjim tükenene kadar koşarım
Bir sıcak çay deminde dinlenip
Anlam çukurlarında tükenirim
Hiç tanıdık gelmeyen bir hayatta
Soluksuz kalmış gibi
Sağır bir günde gelen sessizliğe bakar
Kör bir batak, bir oyun gibi
Teklifsizce içime giren
Kurşuni bir şafağa
Hevesle beklenen güneşe yönelirim

Mutluluğu tek başına ararım
Yorgunluklar anılarda artık derken
Kalyon geçişi bir yoğunluk
Bir masal sessizliği içinde kalırım
Konar kuşbakışı duvarlara
Demet demet eğilir karanlık
Hüzün saklar içimde, hançer kesimi acılar
Utanır erguvan renginde kızarır bakışlar

Ben yine dönerim yan yollara
Bir boşluk bulurum
Hayat ağacının köklerinde
Ateş sönmeye yüz tutar küller arasında
Sözlerim tükenir ve gökyüzüm kararır
Bedevi bakışlar zavallılığıyla dillenen
Elemin oluşturduğu bir toprağa veririm kendimi