Irak, Filistin, Lübnan, Darfur ve Somali'de yaşananların hiçbiri tesadüf değil: Bütün bu çekişmeler, İslam dünyasını küçük devletçiklere bölmek ve 'yeni bir Ortadoğu' yaratmak için uygulanan planın parçası
Suudi Arabistan Kralı Abdullah, Körfez İşbirliği Konseyi zirvesinde Ortadoğu'daki şartları barut fıçısına benzetti. Bu gerçekçi bir benzetme. Fıçıyı ateşe verip patlatacak üç kibrit çöpü de var: Lübnan, Filistin ve Irak. Economist'in nitelemesiyle, Lübnan'da Bizans politikası, yani kısır ve sonuçsuz bir tartışma politikası hâkim. Bu politikanın sahipleri görüşlerini neticeye varmaksızın savunuyor. Ateşin dört bir yandan kendilerini kuşattığı bir zamanda bu kimselerin hiçbiri yayılan yangını söndürmek için bir kova su bile taşımaya çalışmıyor.
Vahşi İsrail işgali altında ezilen Filistin'de işgale karşı yapılan intifada, Filistin yönetiminin Hamas'a, Hamas'ın da yönetime karşı yaptığı intifadaya dönüştü veya dönüşmek üzere. Taraflar intifadanın pusulasını kaybetti.
Irak'ta her gün yüzlerce masumun canını alan cinayetlerin çoğu ibadet yerlerinde işleniyor. Bu durum soru işaretlerini artırıyor. Irak'ın bütünlüğü parçalandı. Vaktiyle İsrail emellerine karşı mücadelede büyük güven sağlamış bu devlet, tüm Arap ülkelerinin güvenliği, selameti ve istikrarı üzerinde yüke dönüştü. Burada şu soru ortaya çıkıyor: Lübnan, Filistin ve Irak'ta yaşananlar tesadüf mü? Yoksa domino taşları birbiri ardına düşmeye mi başladı? Peki Afrika'da Sudan ve Somali'yi bölme girişimleri bağlamında yaşananlar da tesadüf mü? Dünya Darfur'da yaşananlar sebebiyle ayağa kalkarken, İsrail'in Gazze ve Batı Şeria'da işlediği suçların ABD'nin BM Güvenlik Konseyi'nin İsrail'i kınamasını engellemesiyle sıradan olaylar gibi geçiştirilmesi garip değil mi? ABD Angola'da kurban sayısı 1 milyonu bulan katliamlar işlenirken neredeydi? Yoksa Darfur'daki Afrika insanı başka, Angola'daki başka mı? Ya da ABD'nin endişesi insanlar değil de, Darfur'un petrol ve uranyum zenginliklerinden mi kaynaklanıyor?
Arapları Afrika'da vurma ve kıtanın çoğunluğu Müslüman olan kuzeyiyle Müslüman olmayan güneyi arasında düşmanlık yaratma planının yürürlüğe konulduğu açık. Arap dünyasıyla Arap olmayan coğrafya arasında ayrılık ve çekişme 'ekme' programının, bu İslam ülkelerinin tehlikelere dair gaflet içinde olduğu bir ortamda sürdürüldüğü de açık.
Düşman artık bizzat evin içinde. Zira her Arap ülkesinde fitne veya fitne çıkarma projesi söz konusu. Ülkeleri din, mezhep veya etnik temellere göre bölmeyi amaçlayan bu planlar, Arap ve Müslüman olmayan komşu ülkelere karşı da düşmanlık tohumları ekme projeleriyle tamamlanıyor.
'Yeni harita' İsrail'e yarayacak
Maalesef ne Arap Birliği bir şey yapabiliyor, ne de İslam Konferansı Örgütü harekete geçmeye ehil. Her ülke, iç konularıyla uğraşırken gerçeği idrak edemiyor. Gerçek şu: Bütün sorunlar birbirine bağlı ve planlı; bunların sadece iç sorunlar olduğu düşünülürse çözülmesi mümkün değil. Lübnan, Filistin, Irak, Sudan ve Somali'deki boğucu krizler, bu ülkelerin sadece kendilerinden kaynaklanmıyor.
Bu krizler aynı dizinin halkaları ve başka halkalar da var.
Bu yüzden, Kral Abdullah'ın barut fıçısısı benzetmesi haklıydı. Fıçı patlarsa da kimse kurtulamaz. Zira patlama gerçekleşirse bölge, 'yeni Ortadoğu'yu hazırlaması öngörülen 'yaratıcı karmaşa' ortamına sürüklenecek. Bu yeni Ortadoğu'nun en önemli 'ilke'si, bölge haritasının sınır ve zenginlik konusunda aralarında çekişecek devletçiklerin kurulmasına izin verecek ve İsrail'in güvenliğini sağlayacak biçimde yeniden çizilmesi. Can alıcı nokta tam da bu.
(Lübnan gazetesi Müstakbel, eski Lübnan milletvekili, 15 Aralık 2006)