Gökyüzü kirli mi
Yağmur temizlemez mi rengini
Ellerimi saklasam kirini göstermemek için
İnat etsem griye
Maviyi beklerken acizliğimle
Şimşekler altında alev alev yanar gibi
Yürüsem kara güne, kara kışa karşı

Bir kandırmaca denirken
Süfli düşünceler altında
Bir gemi yapsam
Nuh peygamber gibi
Ölümdür desem, ölüm
Bütün hayatın efendisi
Tüm yalanların göstergesi

Heybetli bir dalga vursa
Gerçek bir yaşamı yüzüme
Bağlamışken birbirine
Arzularımla bir arada hikmeti
Silse adına yaşamak denen her ne varsa
Labirentlerle çevrili dudak kıvrımlarımda
Söze asla gelmese
Bir anda patlayıverse
Kırıntılar dolu yüreğimde

Yıldızları görsem grilik çekilince
İzin versem hepsine bütün gece
Yağsa üzerime, yağsa
Kırgın, yorgun, uykusuz ruhuma
İnce bir sızı duyursa kalpte
Ve ben bir adım atıp girsem
Duvarları dökük bir evi onarır gibi
Her damla yıldızla
Hayatın gerçek evine