Dönemin Harp Okulu Komutanı Emekli Tümgeneral Sıtkı Ulay, Bayar'ın 27 Mayıs'a ilişkin görüşlerini cevaplarken, "Biz, 27 Mayıs'ın müftehir sorumluları isek, siz de iktidarı bu akıbete götüren mesullerden birisiniz" diyor.
Celal Bayar'ın Hürriyet'te yayınlanan mülakatında "27 Mayıs" konusunda savunduğu görüşleriyle ilgili bir açıklama yapan, 1960'ın Harp Okulu Komutanı Emekli Tümgeneral Sıtkı Ulay, "İçeride bizlerin olduğu gibi, dışarıda da bütün yabancı ülkeler hareketlerinizi yakından takip ediyor ve devrilmenizi bekliyordu" dedi. Ulay 27 Mayıs'ın bir "cunta eseri" olmadığını vurgulayarak şunları ekledi: "Eğer öyle olsaydı, Amerika Birleşik Devletleri ateşeşi kulağıma eğilerek (Neyi bekliyorsunuz? Hareketinizin gününü ve saatini bana bildirir misiniz?) diye sorar mıydı?"...

İKTİBASIN NOTU:
Temmuz/1985
Yukarıda okuduğunuz haberden çok şeyler çıkarabileceğiniz inancındayız. Zira bizim okuyucumuz seviyeli okuyucudur. Belki pek genç yaşta olanlarınız için 27 Mayıslı yıllar çoook gerilerde kaldı. Lakin yakın tarihin mutlaka bilinmesi gereken bir kesitidir 27 Mayıs, daha sonraki benzerleri gibi. Bilinmelidir eski olaylar ki yenilerini değerlendirip, gerçek yerlerine koyabilmek mümkün olsun. Mukayese edilebilsin birbirleriyle ve daha isabetli sonuçlara varılabilsin.
Büyük bir dikkatle yeniden okuyunuz yukarıdaki iktibasımızı. Ve üzerinde durunuz Sıtkı Paşa'nın yaptığı açıklamaların. Göreceksiniz ki itirafa zorlasanız alamayacağınız nice değerli bilgi vermektedirler. Değerlendiriniz bu bilgileri ve isabetli sonuçlar çıkarınız. Okuyucumuzun bunu yapabileceğinden eminiz. Günümüzdeki olaylarla kıyas yapabilecek çok sonuçlar çıkarabilecek açıklamalar yapılmaktadır. Bu açıklamalar içinde mesela "Dünya Bankası Genel Müdürü'nün huzurundan kovulması"nın da bir askeri müdahale sebebi olabileceğini öğreniyoruz. Hele CHP'nin kapatılma hazırlığının yine bir ihtilal sebebi olabildiğini fakat değil hazırlık artık onu kapatmanın dahi bir suç olmadığı günlere gelmiş bulunuyoruz.
Enver Sedat'ın naklettiğimiz Amerikan Elçisi'nin birbirine tanıştırdığı Mısırlı Genç Subayların daha sonra ihtilalci subaylar olduğunu söylemesi ile Ulay Paşa'nın kulağına eğilerek kendisinden "Neyi bekliyorsunuz? Hareketinizin gününü ve saatini bana bildirirmisiniz? diyen Amerikalı ateşenin durumları birbirine ne kadar benziyor diye düşünüyor ve aynı kaynaklı işlerin nasıl aynı şekilde cereyan ettiğine dikkatlerinizi çekmek istiyoruz.
Evet dünyada olduğu gibi Türkiye'de de çok şeyler değişiyor. Köprülerin altından çoook sular akıp gidiyor. Ve eskiyor artık o günlerin yönetimleri. Yenileri de ilânihâye çoğaltılma şansına sahip değil artık ve oyunlar ortaya çıkıyor. Amerika'yı Amerika'dan çok 'düşünenlerin bulunduğu dünya küçülüyor artık. Bir uçtan da olsa gedik açıldı.
Biz yukarıdaki iktibasla ilgili açıklamalarımızda bu kadarıyla yetinelim ve siz aziz okuyucularımıza bırakalım gerisini. İnanıyoruz ki sizler çok daha iyi sonuçlar çıkaracaksınız.
İktibaslarımızı dikkatle okuyunuz. Böylesini çokça bulacaksınız. Buldukça da olayların düğümlerini çözmeye yarayacak bilgileriniz artacak ve yakın hasıl edeceksiniz.


DÜŞÜNDÜRÜCÜ SİYASÎ GERÇEKLER!..

Haziran/1990
"LAİKLİĞİ ORDU ZEDELİYOR"
Bülent Ecevit, her üç müdahalenin de ortak çizgisine dikkat çekerken, en büyük hassasiyeti laiklik konusunda gösteriyor. Laiklikten ödün vermenin her üç askeri yönetim döneminin ortak özelliği olduğunu vurgulayan Ecevit şöyle diyor:
"Türkiye'de laiklikten en büyük ödünler, demokrasi işlerken değil, demokrasinin askıya alındığı dönemlerde, Silahlı Kuvvetler işbaşındayken verilmiştir. Örneğin, başkent Ankara'da devlet dairelerinde mescit açma uygulamasını 27 Mayıs 1960 askeri müdahale döneminde Milli Birlik Komitesi başlatmıştı. 12 Mart 1971 müdahalesinden sonra yeniden demokrasiye geçildiğinde askerler sık sık Sayın Necmettin Erbakan'dan ve partisinden duydukları rahatsızlığı dile getireceklerdi, oysa 12 Mart müdahale döneminde Sayın Erbakan yurt dışında sessiz sedasız otururken, kendisini Türkiye'ye gelip din ağırlıklı bir parti kurmaya da bildiğim kadarıyla, askerler teşvik etmişlerdi.
"Laiklikten en ileri ödünler ise 12 Eylül 1980 askeri müdahale döneminde verilmiştir, Türkiye İslam Ülkeleri Konferansı Örgütü etkinliklerine
12 Eylül döneminde en yüksek düzeyde katılmaya ve laiklikle bağdaşsın, bağdaşmasın, bütün oylamalara hem de olumlu oyla katılmaya başlamıştır. Kurslarıyla, yurtlarıyla yeni kuşakları tuzaklarına düşürmeye çalışan bazı siyasal nitelikli tarikat etkinliklerine de, yine 12 Eylül askeri müdahale döneminde, bir hayli geniş serbestlik tanınmıştır. Böylelikle dindar halk kesimlerinin askeri yönetime ve Anayasa'ya desteğinin sağlanabileceği tahmin edilmiştir. Oysa bizim halkımızın büyük çoğunluğu dinine bağlı olduğu kadar laikliğe de bağlıdır. Yine 12 Eylül askeri müdahale döneminde tıpkı teokratik Osmanlı çağında olduğu gibi, devletin başında bulunan zat (Evren) yönetimi bazı karar ve uygulamalarını Kur'an'dan ayetlerle veya hadislerden alıntılarla kamuoyuna desteklettirmeye çalışmıştır. Yine o dönemde laiklikle çelişen bir hüküm, yani mecburi din eğitimi Anayasa'ya girmiştir. Dediğim gibi, laiklikten en büyük sapmalar ve ödünler, hem de gitgide artan ölçüde, askeri müdahale dönemlerinde görülmüştür. Demokrasi işlerken bu tür ödünler verilmemiş olması Türk halkının laikliği ne kadar özümsemiş olduğunu kanıtlar."