|
ABD ve
Ortadoğu:
Bizden Neden
Nefret Ediyorlar?
Stephen R.
Shalom/ 22.09.01/ RADİKAL
Aşağıdaki
liste Amerika’nın Ortadoğu’daki siyasetinden bazı önemli
hadiseleri içeriyor. Liste bölgede Amerika’ya yönelik
bir kısım eleştirileri, Amerikanın uzun vadeli
politikaları bağlamında otoriter rejimlere verdiği
desteği dikkate almadığı için içermedi. (Suudi
Arabistan’ın silahlandırılması, Şah altındaki İran gizli
polisinin eğitimi, Türkiye’yi kürt köylerine karşı
yürüttüğü acımasız saldırılarında silahlarla desteklemek
ve yardım etmek vs. gibi). Liste ABD’nin dolaylı yoldan
askeri, diplomatik ve ekonomik açıdan arkasını
desteklediği İsrail’in birçok aksiyonlarını da
içermiyor.
Bu
şikayetlerden bir kaçının gerçekten, korkunç ve hiç bir
surette meşrulaştırılamayacak 11 Eylül saldırılarını
organize edenleri motive edip etmediği meçhul. Fakat
şikayetlerin anti amerikan terörizmini üreten bir
atmosfer oluşturduğu muhakkak.
1948:
İsrail’in kuruluşu: ABD sınır dışı edilmiş
Filistinlilerin geri dönüşüne müsaade etmesi için
İsrail’e baskı yapmayı reddediyor.
1949: CIA
Suriye’de seçimle işbaşına gelmiş hükümetin askeri
darbeyle indirilmesini destekliyor.
1953: CIA
İran’da demokratik seçimle iktidara gelmiş Musaddık
Hükümetinin devrilmesine yardım ediyor, (bu hükümet
biritanyalı Petrol şirketini devletleştirmişti). Bu
hükümetin devrilmesi Şah Muhammed Rıza Pehlevi’nin
çeyrek yüzyıl süren baskıcı ve diktatör yönetimine yol
açıyor.
1956: ABD
Mısır’daki Assuan barajı için vaadedilmiş mali
yardımlarını, Mısır Doğu Blokundan silah aldıktan sonra,
durduruyor.
1956: İsrail,
Büyük Biritanya ve Fransa Mısır’a giriyorlar. ABD işgali
desteklemiyor, ancak NATO-müttefiklerinin katılımı
Washington’un bölgedeki itibarına ciddi zarar veriyor.
1958: Amerikan
birlikleri Lübnan’a ‘asayişi’ sağlamak için giriyorlar.
60’ların başı:
ABD’nin Irak’lı lider Abdul Kerim Kasım’a başarısız bir
suikat girişimi
1963: ABD
(daha sonra Saddam Hüseyin tarafından yönetilecek olan)
Irak’lı Baas partisine komünistlerin isimlerini onları
öldürmek üzere iletiyor.
1967: ABD
İsrailin 1967’de işgal ettiği bölgelerden geri
çekilmesini öngören Güvenlik Konseyindeki 242 nolu
kararın yürürlüğü sokulmasına yönelik bütün çabaları
bloke ediyor.
1970: Ürdün ve
FKÖ arasında iç savaş. İsrail ve ABD, eğer Suriye FKÖ’yü
desteklerse, Ürdün lehine olaya karışmayı planlıyorlar.
1972: ABD
Mısırlı lider Enver Sedat’ın İsrail’le barış anlaşması
yapma konusundaki girişimlerini engelliyor.
1973: ABD’nin
askeri hava desteği İsrail’in Suriye ve Mısır’la yaptığı
savaşta galip gelmesini sağlıyor.
1973-1975:
ABD Irak’da Kürt isyanlarını destekliyor. 1975 yılında
İran Irak’la bir anlaşma yaptığında ve sınırları
kapattığında, Irak Kürtleri katletti ve ABD onların
iltica istemlerini reddetti. Kissinger gizlice, bu
‘gizli aksiyonun misyonerlik çalışmasıyla
karıştırılmaması gerektiğini’ açıklıyor.
1975: ABD
Filistin sığınmacı kamplarına yönelik İsrail
saldırılarını kınayan bir Güvenlik Konseyi kararını veto
ediyor.
1978-79:
İranlılar Şah’a karşı yürüyüşlere başlıyorlar. ABD Şah’ı
‘kayıtsız şartsız’ desteklemeyi vadediyor ve onu şiddet
kullanmaya zorluyor. Son dakikaya kadar ABD askeri bir
operasyon organize edip Şahı kurtarmaya çalıştı, fakat
başarısız kaldı.
1979-1988: ABD
Afganistan’daki Mücahidlere, Sovyet işgali Aralık
1979’da başlamadan 6 ay önce gizli destek vermeye
başlıyor. Daha sonraki on yılda ABD eğitim hizmeti yanı
sıra 3 milyar dolardan fazla silah vd. yardımlar
gönderdi.
1980-1988:
İran-Irak savaşı. Irak İran’a giriyor, ABD Güvenlik
Konseyi’nin işgali kınama yönündeki her türlü girişimine
karşılar. Az zaman sonra ABD Irak’ı terörü destekleyen
devletler listesinden çıkartıyorlar ve Irak’a silah
satımına izin veriyorlar. Aynı zamanda ABD İsrail’in
İran’a silah vermesini sağlıyor ve 1985’de ABD direk
(fakat gizliden gizliye) İran’a silah gönderiyor. ABD
Irak’a gizli servis bilgileri aktarıyor. 1984’de Irak
kimyasal silah kullanıyor; ABD Irak’la tekrar diplomatik
ilişkileri kuruyor. 1987’de ABD Irak’ın desteklenmesi
için kendi donanmasını İran körfezine gönderiyor; bir
Amerikan gemisi İran’lı sivil bir uçağı vurup 290 insanı
öldürüyor.
1981, 1986:
ABD açık bir şekilde Kaddafi’yi provoke etme amacıyla
Libya tarafından hak iddia edilen suların bulunduğu
kıyılarında manevralar yapıyor.
1981 Libya’lı
bir uçak bir roket atıyor, buna mukabil iki Libya’lı
uçak düşürülüyor.
1986 Libya her
türlü hedefden uzak bir yere düşen füzeler atıyor, bunun
üzerine ABD bir Libya’lı devriye botuna saldırıyor, 72
insan öldürülüyor. Berlinli bir gece kulübünde bir bomba
patladığında ve iki Amerikalı’yı öldürdüğünde, ABD bunun
arkasında Kaddafi’nin olduğunu(bir ihtimal doğru
olabilir) iddia ediyor ve Libya’da büyük çapta
bombardımanlara başlıyor. Onlarca ve bu arada
Kaddafi’nin üvey kızı ölüyor.
1982: ABD
Lübnan’ın İsrail tarafından işgal edilmesine ‘yeşil
ışık’ yakıyor, yaklaşık olarak 17 bin insan öldürülüyor.
ABD, İsrail’in Amerikan silahlarını sadece kendini
savunmaya yönelik olarak kulllanabileceğini öngören
kanunlarını uygulamamayı kararlaştırıyor. ABD Güvenlik
Konseyi’nin işgali kınayan bir çok kararlarını veto
etmişti.
1983: Lübnan’a
multinasyonal bir barış gücünün parçası olarak, USS New
Jersey’nin bombardımanları dahil olmak üzere, iç savaşın
bir tarafına müdahele eden Amerikan birliklerinin
sevkiyatı gerçekleşiyor. Donanma karargahına bir intihar
saldırısı sonucu geri çekiliyorlar.
1984: Amerikan
destekli gerillalar Afganistan’da sivil bir uçağa ateş
açıyorlar.
1987-1992: İlk
Filistinli İntifada hareketini bastırmak için İsrail
tarafından Amerikan silahları kullanılıyor. ABD
İsrail’in zulmünü kınayan beş tane Güvenlik Konseyi
kararını veto ediyor.
1988: Saddam
Hüseyin binlerce Kürdü öldürüyor ve onlara karşı
kimyasal silah kullanıyor. ABD Irak’la ekonomik
ilişkilerini güçlendiriyor.
1988: ABD
Lübnan’daki süregelen İsrail işgalini ve zulmünü kınayan
3 Güvenlik Konseyi kararını veto ediyor.
1990-1991: ABD
Irak’ın Kuveyt işgalini diplomatik yollardan çözme
önerilerinin hepsini geri çeviriyor. Irak’la savaşa
karşı uluslararası bir koalisyon devreye sokuyor. Sivil
alt yapılara saldırı düzenliyor. ‘İstikrar’ı sağlama
düşüncesiyle, güneyde Şiilerin ve kuzeyde Kürtlerin
savaş sonrası ayaklanmalarını desteklemeyi reddediyor,
isyancıların ele geçirilen Iraklı silahlara ulaşmalarını
engelliyor ve Iraklı helikopter uçuşlarını yasaklamayı
reddediyor.
1991: Irak
üzerinde korkunç bir ekonomik amborga var. ABD ve Büyük
Biritanya ambargoyu kaldırmaya yönelik her türlü
girişimleri bloke ediyorlar. Yüzbinlerce insan ölüyor.
Güvenlik Konseyi, amborgonun Saddam Hüseyin’in kitle
imha silahlarını geliştirme programlarına son vermesi
durumunda kalkacağına söz verdiği halde, Washington
ambargonun Saddam Hüseyin iktidarda kaldığı sürece devam
etmesi gerektiğini söylüyor. Gerçekten de ambargo
Saddam’ın pozisyonunu güçlendiriyor. Amborgoların fahiş
insani sonuçları hakkındaki bir soruya Madeleine
Albright ‘bedele değer olduğunu’ açıkladı.
1993: ABD
Missiles roketlerini Irak’a, Cumhurbaşkanı Bush’a
yönelik 2 ay önce sözde bir suikast girişiminden dolayı
kendini savunma hakkına dayanarak, fırlatıyor.
1998: ABD ve
İngiltere Irak’ı silahlarını teftiş etme yüzünden
bombalıyorlar, o sıra Güvenlik Konseyi olayı açıklığa
kavuşturmak için bölgede bulunduğu halde.
1998: ABD
Tanzanya ve Kenya’daki Amerikan elçiliklerine yönelik
saldırılarına bir misilleme olarak Sudan’ın tıbbi
ihtiyacının yarısını karşılayan bir fabrikayı imha
ediyor ve bu fabrikanın kimyasal savaş hazırlığı için
kullanıldığını iddia ediyor. Daha sonra kimyasal silah
iddiasına yönelik hiç bir delilinin bulunmadığını itiraf
ediyor.
2000: İsrail
Filistin’deki ayaklanmayı bastırmak için Amerikan
silahlarını kullanıp yüzlerce sivili öldürüyor.
Znet
İngilizce’den
Almanca’ya tercüme: Herrmann Cropp
Tercüme: Kamil
Cengiz
© 2002 İktibas |